ใบปริญญาไม่ได้วัดคุณค่าของชีวิต หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน

12453
หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน

ใบปริญญาไม่ได้วัดคุณค่าของชีวิต หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน

เรียนจบอะไรมาไม่ได้สำคัญอีกต่อไป การใช้ ชี วิ ต ร อ ด การอยู่แบบมีความสุขต่างหากที่สำคัญ หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน การเรียนจบสูง ๆ ไม่ได้เป็นตัวการันตีว่าทุกคนจะมีงานทำ สิ่งสำคัญมากกว่าใบปริญญา

คือ ทักษะอาชีพ ซึ่งสามารถใช้ประกอบอาชีพเลี้ยงตนเองและครอบครัวได้ จะจบอะไรมาก็ไม่สนใจแล้วในเมื่อทักษะนี้สามารถสร้างรายได้ดีเช่นกัน โดยไม่ต้องง้อปริญญาอีกด้วย ฉะนั้นแล้วใครที่ไม่มีโอกาสได้เข้าถึงระบบการศึกษา ไม่ได้เรียนสูง ๆ แต่หากไม่ละซึ่งความพย าย าม ไม่ได้ ไ ร้ ความสามารถใด ๆ ก็ยังคงมีงานทำแน่นอน

แต่ ไม่ใช่ว่าการศึกษาไม่สำคัญ สำหรับใครที่มีโอกาสเรียนก็ควรเรียนในสิ่งที่สนใจ เพื่อนำไปใช้ในการประกอบอาชีพในวันข้างหน้า วัยเรียนเป็นช่วงวัยที่สุขสบายมากที่สุดแล้ว อย่างมากก็แค่เครีย ดเวลาการบ้านเยอะ กิจกร รมเยอะ

เกรดตก เรียนไม่ดี ทำผิ ด ทุกอย่ างที่ผิดพลาดในระบบการศึกษาของนักเรียนสามารถแก้ได้ เรียนใหม่ สอบซ่อม ทำเพิ่มได้หมด บท ล ง โ ท ษไม่มีอะไรหนักหนาอย่างมากก็เพียงแค่เรียนร่วมกับรุ่นน้อง ซึ่งก็ไม่ได้เสียหายอะไร อย่างมากก็แค่อายและเสียเวลา

แถมในวัยเรียนยังมีช่วงเวลาได้ลองผิด ลองถูก ฝึกฝนวิชาต่าง ๆ ค้นหาในสิ่งที่ตนเองชอบ มีเวลา เ ฮ ฮ า ป า ร์ ตี้กับเพื่อนฝูง แต่สำหรับวัยทำงานช่วงเวลาเหล่านั้นมันจะหายไปบ้าง การใช้ชีวิตมันจะเริ่มต่างออกไป อย่าลืมว่าในวันจบการศึกษาต่างหากคือ ก้าวแรกของจริง ว่าคุณจะทำงานอะไร หมดเวลาในการขอเงินพ่อแม่แล้ว

หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน

เวลาทำงานไม่มีการตัดเกรดบางงานกลับไปแก้ไขไม่ได้ ร้ า ยแรงคือไล่ออก คุณค่าของแต่ละคนนั้นวัดกันที่คุณภาพของชิ้นงานล้วน ๆ ขึ้นอยู่กับว่าจะตั้งใจทำมันออกมาได้ดีแค่ไหน คุ้มกับเงินเดือนที่ได้รับมาหรือไม่ เวลาทำงานจริง ๆ

สภาวะความกดดันมันต่างจากตอนเรียนเยอะ สิ่งที่ควรจริงจังคือเนื้องานไม่ใช่มัวแต่เอาเกรดเอาวุฒิการศึกษาไปอวดใคร ถ้าพลาดขึ้นมาส่งผลเสียตามมาเยอะแน่นอน

หากคุณเป็นคนหนึ่งที่อย ากประสบความสำเร็จในชีวิต หากอยู่ในวัยเรียนแน่นอนต้องตั้งใจเรียน เป็นการขัดเกลาทักษะของตนเองก่อนออกมาสู่สนามรบของจริง มันเป็นวัยแห่งจินตนาการ แต่พอจบแล้ว เส้นทางชีวิตที่เลือกนั้นจะเป็นอย่างที่วาดฝันไว้แต่แรกไหมก็อยู่ที่เรา

หมดยุคปริญญาแปะฝาบ้าน

จงพย าย ามให้มากพอ จงเต็มที่กับเป้าหมาย จงลงมือทำอย่างจริงจัง และอย่าหยุดที่จะเรียนรู้ จงรู้จักที่จะรับฟังและแก้ไข แม้จะจบแล้วแต่ชีวิตยังคงต้องเรียนรู้ตลอดเวลา หากชีวิตกำลังล้ มเห ลว ลองหยุดและมองดูว่าคุณยังไม่ได้แก้ไขตรงจุดไหนหรือเปล่า อย่าละเลยมัน

เรียบเรียงโดย naykhaotom

แสดงความคิดเห็น