คนเราจะมีเวลา อยู่ด้วยกันซักกี่วัน

คนเราจะมีเวลา อยู่ด้วยกันซักกี่วัน

คนเราจะมีเวลา อยู่ด้วยกันซักกี่วัน

ภรรย า บอกกับสามีว่าจะไปค้างสักคืนหนึ่ง แม่ไม่ค่อยสบาย คุณจะขับรถไปส่งฉันหน่อยได้ไหม ฝนตกหนักแบบนี้ ไปรถโดยสารไม่สะดวกเลย สามีซึ่งหน้าตาบูดบึ้งมาตั้งแต่เช้า ไม่ตอบภรรย า แต่กลับกระชากเสียงถามกลับไปว่า เมื่อวาน เธอซื้อเสื้อใหม่มาใช่ไหม เธอรับปากฉันแล้วนะว่าจะไม่ใช้เงินฟุ่มเฟือย เรายังต้องผ่อนบ้าน ผ่อนรถ ส่งลูกเรียน ค่าใช้จ่ายเยอะแยะ ทำไมไม่ช่วยกันประหยัด

ภรรย า พูดออกมาเสียงเบาๆ อย่างคนรู้สึกผิดว่า ที่แท้คุณโกรธเรื่องนี้นี่เอง ภรรย า ก้มหน้าจัดเสื้อผ้าเงียบๆ แล้วบอกสามีว่า วันนี้ มีรถโดยสารเข้าเมืองแค่เที่ยวเดียว ฉันคงต้องรีบไปแล้วล่ะคุณไม่ต้องไปส่งก็ได้ แล้วเธอก็ออกบ้านไป โดยสามีไม่สนใจเลย เพราะยังโกรธอยู่มาก ประมาณครึ่งโมงผ่านไป สามีได้ยินเสียงเอะอะ บนถนน จึงออกไปดู แล้วจึงได้ยินผู้คนตะโกนกันว่า

ฝนที่ตกหนัก เซาะตลิ่งจนสะพานเข้าเมืองได้ขาดลง มีรถเมล์คันหนึ่ง ตกลงไปในน้ำด้วย สามีได้ยินดังนั้น ตกใจมาก รีบออกจากบ้านไปทันที เมื่อไปถึงแม่น้ำ รถเมล์ที่ถูกเก็บกู้จากน้ำเหลือเพียงซากเหล็ก สัมภาระกระเป๋าต่างๆ ของผู้โดยสารกระจัดกระจาย มีการหามร่างผู้เ ค ร า ะ ห์ ร้ า ย คนแล้วคนเล่าขึ้นมาจากแม่น้ำ ชายหนุ่ม เฝ้ามองหาภรรย า แต่ก็ไม่พบ ก็เสียใจ เ จี ย น สิ้น ส ติ เฝ้าถามหน่วยกู้ภัยที่ทำงานอยู่ว่า เห็นภรรผมบ้างไหม เธอใส่เสื้อสีแดง กางเกงสีดำ

ทุกคนส่ายหน้า บอกว่า ไม่เห็น เวลาผ่านไปจนเกือบเย็น กู้ ภั ย หยุดการทำงาน เพราะหาผู้ เ สี ย ชี วิ ต รายอื่นไม่พบแล้ว จึงบอกชายหนุ่มว่า หักห้ามใจเถอะนะ ภรร ย า คุณ คงโดนน้ำพัดไปไกลแล้ว ชายหนุ่มเดินกลับบ้าน เหมือนคนไม่มี วิ ญ ญ า ณ ร้องไห้ไป คร่ำครวญไปตลอดทาง ในใจของเขา เฝ้าแต่คร่ำครวญว่า

ทำไม ทำไมเราไม่ขับรถไปส่งเธอนะ เราไปด่าเธอทำไมว่าใช้เงินฟุ่มเฟือย เสื้อตัวเดียว มันจะราคาเท่าไหร่กัน แต่เมื่อกลับถึงบ้าน คาดไม่ถึงว่า ภรรกลับนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร มีอาหารอยู่บนโต๊ะ ในมือเธอ มีเสื้อกันหนาวเก่าตัวหนึ่ง ซึ่งเธอกำลัง เย็บซ่อมชายเสื้อที่รุ่ยอยู่

คุณไปไหนมาคะ ภรรยังพูดไม่ทันจบสามีก็ตรงเข้าไปกอดเธอจนแน่น คุณเป็นอะไร ร้องไห้ทำไม วันนี้ ฉันมัวเอาเสื้อไปคืนที่ร้าน เสียเวลาอ้อนวอนให้เขารับคืนไปมาก เลยไปขึ้นรถเมล์ไม่ทัน อากาศจะหนาวแล้ว ฉันเลยรื้อเสื้อเก่ามาซ่อม ก็พอใส่ได้อีกหลายปีนะคะ ฉันนี่แย่จริงๆ ของเก่าก็ยังมี ไปซื้อของใหม่มาทำไม

เรื่องบางเรื่อง เราโกรธจนลืมไปว่า มันไม่สำคัญเทียบเท่ากับความสุข ของเราเลยนะ เรื่องบางเรื่อง ไม่สำคัญเท่ากับความสุข ของคนที่เรารัก เรามีเวลาในโลกนี้จำกัด เวลาที่ใช้ร่วมกัน ยิ่งจำกัด อะไรที่ไม่สำคัญมากพอ ก็อย่ า นำมาเป็นอารมณ์มากมายนักเลย จะคลั่งกับเรื่องเล็กน้อยไปไย

ขอขอบคุณแหล่งที่มา teeneethailand2

แสดงความคิดเห็น